امید من ، سنگ صبور ، باشه برو پیشم نیا ، بزار که تنها بسوزم ، توغربت دلتنگی هام

نه اینکه عاشق نباشم      ....     نه     ...

نه اینکه دوست ندارم      ....     نه     ...

میخوام تو اوج بی کسیم ، سر روی شونت بزارم        زخم زبون و صبر من ، باور بکن حدی داره

یه قلبی خالی از امید ، آخه سوزوندن نداره               منی که حتی گریه هام ، واسه تو تکراری شده

تو حرف مردم رو نزن ، نگو که جات خالی شده         نگاه سردت هنوزم ، با خنده هات زجرم می ده

خدا خودت منو به این ، در به دری عادت بده             باور نمی کنی هنوزم ، عشق تو داغونم کنه

بخند به گریه های من ، شاید که آرومم کنه              بهش بگین دق می کنم ، دستاش تو دستام نباشه

تمومه خاطرتمون ، نمک به زخمم می پاشه             بهش بگین خاطره هاش ، آتیش به جونم می زنه

آسمونم زمین بیاد ، بگین فقط مال منه                     تو لحظه های بی کسیم ، سهم من از تو دوریه

اگه صدام در نمی یاد ، دلتنگی و صبوریه                 هر روز غروب دلتنگتم ، دوباره تنها می شینم

هر وقت که بارون می باره ، تو رو کنارم می بینم      هر روز و هر شب از خدا ، بدون فقط تو رو می خوام

نگو واست غریبه ام ، نگو تو خوابت نمی یام            بگو تو هم دوسم داری ، بگو که دلتنگم می شی

من فقط از خدا می خوام ، دوباره مهربون بشی            تو مهربون بشی ی ی ی ی ی ی ی  ی ی  ی