بازم هم دل هوای یار می کند و از بی وفایی هایش شکایت می کند ...

می گم زندگی می کنم اما تو باور نکن ...

دلم خیلی گرفته چون بازم تو برگشتی بازم می گی منو ببخش ، تو یه بار می گی ببخش و من هزار بار می بخشمت .

اولین باری رو که به چشمای همدیگه نگاه کردیم یادت میاد ؟ یادمه چقدر ناز نگاهمو کشیدی ....

اولین باری که تنهام گذاشتی یادته ؟ دیگه نگاهم نکردی بعد تو دیگه هیچ کی ناز نگاهمو نمی کشید...

دیگه به آمدن و رفتنت عادت کردم به اینکه هر بار که دلمو به دست میاری ، میای و بیشتر می شکنیش

دیگه عادت کردم به زخمای که می زنی ، عادت کردم به مرحمی که با برگشتنت پیشم ، برام میاری

دیگه به همه چی عادت کردم ، به دستای سردت ، به نگاه تلخت و ... عادت کردم به اینکه چطور باید در مقابل همه ی کارات سکوت کنم ، سکوت کنم تا نری و دوباره تنهام نزاری .....

برای کسی که دوستی رو به جنون از عشق مبدل کرد و مرا در تنهایی هایم رها می کند ....